De affaire Beatrix Ruf

Het terugtreden van Beatrix Ruf als directeur van het Stedelijk Museum in Amsterdam kan gezien worden als een crash die uit een stuurloos systeem voortvloeit. De stuurloze positie en het gebrek aan besluitkracht van de Raad van Toezicht van het museum bij dit terugtreden is daar onderdeel van. Die heeft namelijk maximale (deels vermijdbare) schade aan de internationale reputatie en de toekomstige exploitatie van het museum toegebracht. Welk systeem is er precies gecrasht? Het systeem van ‘privatisering’ van musea. In plaats van ‘privatisering’ zou je dit beter de-legitimering en uitkleding van het Nederlandse cultuurbeleid ten aanzien van musea kunnen noemen. Verder lezen De affaire Beatrix Ruf

Advertenties

24 nov: Beatrix Ruf, wonderkind of total loss? (#11)

Sethprice_750x425Door haar contacten met collectioneurs, curatoren en internationale kunstinstellingen leek Beatrix Ruf de ideale kandidaat voor het vernieuwde en geprivatiseerde Stedelijk Museum. Na een mediacampagne met beschuldigingen van wanbeleid en belangenverstrengeling besloot zij per direct haar functie neer te leggen. Het vertrek vond plaats in de transitie van het museum als overheidsinstelling naar een door markt en mecenaat gefinancierd instituut. Werd zij het slachtoffer van de neo-liberale ambities van haar Raad van Toezicht? Intussen blijft de kwaliteit van Rufs tentoonstellingsbeleid in de discussie ten onrechte geheel buiten beeld. Verder lezen 24 nov: Beatrix Ruf, wonderkind of total loss? (#11)

7 mei: La patrie en danger – Franse presidentsverkiezingen

La Patrie en dangerLive commentaar bij de uitslag van de tweede ronde van de Franse presidentsverkiezingen, met onder meer Margreet Fogteloo (De Groene), Willem van Ewijk (Folia), Vincent Thepass (schrijver van een opiniestuk in de Volkskrant van 1 mei over Macron), Thomas von der Dunk (cultuurhistoricus en publicist) en Pieter van den Blink (360/VN) via Skype uit Parijs. Verder lezen 7 mei: La patrie en danger – Franse presidentsverkiezingen

Vrijheid (3x)

‘Other fucking people are insulting you. And you know they are cheap. But they win. And you can’t do a thing about it’, zegt Iggy Pop in de documentaire To stay alive / A Method. De 70-jarige zanger rijdt in zijn zwarte Rolls Royce met open dak bijna geluidloos door de straten van zijn woonplaats Miami, maar de uitdrukking op het knappe gezicht is niet dat van een zegevierende keizer, iets dat wel bij deze luxe omgeving en het kostbare voertuig past. Iggy lijkt zonder emotie, alsof niets en niemand hem ontregelen kan. Waarschijnlijk is de auto een geschenk van een muziekliefhebber die hij niet wilde teleurstellen. Hij is voorbij honger & kou, onverschillig voor Beluga, Mouton Rotschild & Creuses . Hij is geduldig en beleefd bij de uitreiking van onderscheidingen en prijzen. Verder lezen Vrijheid (3x)

15 maart: Gimme Danger – documentaire over Iggy Pop (#10)

Gimme DangerPunk is dead!  Iggy is springlevend. Regisseur Jim Jarmusch maakte een documentaire over een van de grootste bands aller tijden Iggy & The Stooges. Ontstaan in Ann Arbor, Michigan, midden in de culturele revolutie in de 60’s, sloeg de krachtige en agressieve rock-’n-roll stijl van The Stooges een krater in het muzikale landschap. Verder lezen 15 maart: Gimme Danger – documentaire over Iggy Pop (#10)

Oorlog tegen afbraakprijzen

Over wie van de partijen in de Eerste Wereldoorlog (1914 -1918) als eerste gifgas en machinegeweren inzette is na honderd jaar nog steeds discussie. Meestal krijgen de verliezende Duitsers de schuld. In The Social History Of The Machine Gun schrijft John Ellis dat het machinegeweer al enkele tientallen jaren vóór 1914 bestond maar alleen tegen groot wild, Zoeloes en andere niet-Westerlingen werd ingezet. Verder lezen Oorlog tegen afbraakprijzen